در روزگارهای قدیم جزیره ای دور افتاده بود که همه احساسات در آن زندگی می کردند: شادی، غم، دانش عشق و باقی احساسات . روزی به همه آنها اعلام شد که جزیره در حال غرق شدن است. بنابراین هر یک شروع به تعمیر قایقهایشان

کردند.        

 اما عشق تصمیم گرفت که تا لحظه آخر در جزیره بماند. زمانیکه دیگر چیزس از جزیره روی آب نمانده بود عشق تصمیم گرفت

 تا برای نجات خود از دیگران کمک بخواهد. در همین زمان او از ثروت با کشتی یا شکوهش در حال گذشتن از آنجا بود کمک

 خواست.

 "ثروت، مرا هم با خود می بری؟"

ثروت جواب داد:

"نه نمی توانم. مفدار زیادی طلا و نقره در این قایق هست. من هیچ جایی برای تو ندارم."

عشق تصمیم گرفت که از غرور که با قایقی زیبا در حال رد شدن از جزیره بود کمک بخواهد.

 "غرور لطفاً به من کمک کن."

"نمی توانم عشق. تو خیس شده ای و ممکن است قایقم را خراب کنی."

چه کسی شور دلم دزدیده                                                                                              به دلم ماتم و غم پاشیده

همچو نوبرگ خزانم کرده                                                                                  چه کسی رنگ رخم بستانده

او همان همسفر شهر جفاست                                                                             یا که گمگشته غریبی رانده

من و او رنگ غروبیم ولی                                                               من به جان و او به روحش مانده

او همانیست که با سکوتی عمقی                                                                      همه آواز دلش را خوانده

ای کاش دلم جای دگر میبارید

جایی که در آن خاک قدر وفا می داند

جایی که در آن غنچه نشکفته  با بوسه اشک گل گونه خویش میطراود

اشک را به قدر از آب حیاتش کم نیست

که اگر آب جوشش یک دل ابریست به وسعت آسمان

اشک همانا چشمه ساری جاریست                    کز زلال معرفت ها  میطراود

ای کاش دلم جای دگر میبارید

جایی که در آن خروش و فریاد دل آب                        سنبل مردی و مردانگی اش نیست

که در آن ارزش مردی                                                                                      بنهفتن درد و آرام فنا شدن است

ای کاش دلم جای دگر میبارید

جایی که در آن معرفتش موج زند

جایی که در آن مردمش از رنگ صداقت           

جامه برتن  عریان گنه کار دوزند

جایی که در آن عطر صفا حال دلم جا آرد

جایی که در آن خدا در آب

                                                                                                                        خاک

                                                                                                                                                               هوایش جاریست         

ای کاش دلم جای دگر میبارید ...

و نعم النعم ....

خدایی اگه به این جمله ایمان بیاریم مگه دیگه میتونیم

غصه بخوریم !

غریب بشیم !!!

از تنهایی بترسیم !!!!

خودمونیم

چه حالی داره اونی که اوس کریمو داره

اما چی بگم؟

خودمم نمیدونم چه حسی دارم

انگار ...........

نمیدونم

اما غریبم خیلی غریبم

از بقیه وحشت دارم

تنهام

ولش کن به حرف نمیاد

خداجونم تو که نگفته حالم رو میدونی

خودت هوامو داشته باش

شما هم فقط دعام کنید

که اینجوری که الان هستم نباشم

به تمام شما مهربونایی که واسه سر کار رفتنم دعا کردن

قربون تک تکتون

وای خدایا چه لذتی داره

وقتی بعد از این همه تشنگی به ادم اب بدن

این جمله ناخود اگاه به ذهنم رسید

قلبم تنگ شد

قربون اقا امام حسینم برم

السلام علی الحسین

عشقان عیدتان مبارک

عید قدیر

امروز بگو،مگو چه روز است؟ 
تا گويمت اين سخن به اكرام

موجود شد از براى امروز 
آغاز وجود تا به انجام

امروز ز روى نص قرآن‏ 
بگرفت كمال،دين اسلام

امروز به امر حضرت حق‏ 
شد نعمت حق به خلق اتمام

امروز وجود پرده برداشت‏ 
رخساره خويش جلوه‏گر داشت

امروز كه روز دار و گير است‏ 
مى ده كه پياله دلپذير است

از جام و سبو گذشت كارم‏ 
وقت خم و نوبت غدير است

امروز به امر حضرت حق‏ 
بر خلق جهان على امير است

امروز به خلق گردد اظهار 
آن سر نهان كه در ضمير است

عالم همه هر چه بود و هستند 
امروز به يك پياله مستند

یا علی

محبت، كيميای خودسازی
محبت، كيميای خودسازی و سازندگی است، عشق به خداوند متعال همه زشتی‌های اخلاقی را يك جا درمان می‌كند، و همه صفات نيكو را يك جا به عاشق هديه می‌دهد. كيميای عشق، چنان عاشق را جذب معشوق می‌كند كه هرگونه پيوند او را با هر كس و هر چيز جز خدا قطع می‌نمايد.
در مناجات محبين منسوب به امام زين‌العابدين (ع) آمده است:

« الهی من ذا الذی ذاق حلاوه محبتك فرام منك بدلاً و من ذا الذی انس بقربك فابتغی عنك حولاً؛
خدای من! كيست كه شيرينی محبت را چشيد و يار ديگری برگزيد؟ و كيست كه به قرب و نزديكی تو انس گرفت و جدايی تو را طلبيد؟!»

عشق جذاب است و چون درجان نشست
هم در دل را ز غير دوست بست
و در روايتی منسوب به امام صادق عليه السلام آمده است:

« حب الله إذا أضاء علی سر عبد أخلاه عن كل شاغل، وكل ذكر سوی الله ظلمه، و المحب أخلص الناس سراً لله تعالی، و أصدقهم قولاً، و أوفاهم عهداً؛
نور محبت خدا هرگاه بر درون بنده ای بتابد، او را از هر مشغله ديگری تهی گرداند، هر يادی جز خدا تاريكی است. دلداده خدا مخلص ترين بنده خداست و راستگوترين مردمان و وفادارترين آن‌ها برعهد و پيمان. »

حدیثی از رسول خدا (ص) روایت شده که ایشان می‌فرمايند:

« ما من عبد إلا و في وجهه عينان يبصر بهما أمر الدنيا، و عينان في قلبه يبصر بهما أمر الآخره، فإذا أراد الله بعبد خيرا فتح عينيه اللتين في قلبه، فأبصر بهما ما وعده بالغيب، فآمن بالغيب علي الغيب؛
هيچ بنده‌ای نيست جز اين كه دوچشم در صورت اوست كه با آن ها امور دنيا را می بيند و دو چشم در دلش كه با آن‌ها امور آخرت را
 مشاهده میكند، هرگاه خداوند خوبی بنده‌ای را بخواهد، دو چشم دل او را میگشايد كه به وسيله آن‌ها وعده‌های غيبی او را می‌بيند و با ديده‌های غيبی به غيب، ايمان می‌آورد. »

سلام دوستان

از امروز تا روز عرفه میخوام از دعای عرفه بگم

دلم میخواد شما هم کمکم کنین

البته...

اگه زحمت نمیشه؟!